Θυμάσαι εκείνο το βράδυ, πριν την πρώτη σου μέρα στο σχολείο, που δεν κοιμήθηκες χαζεύοντας την καινούρια σου τσάντα που σε κοιτούσε από την άκρη του δωματίου, φορτωμένη με μολύβια, μαρκαδόρους, τετράδια και όνειρα...?
Θυμάσαι εκείνο το βράδυ, πριν την πρώτη σου εκδρομή, περιμένοντας να βρεθείς για πρώτη φορά μακριά από το κρεβάτι σου, μακριά από τους γονείς σου, μακριά από τον μικρό σου αδερφό, μακριά από την ζωή όπως την ήξερες μέχρι τότε...?
Θυμάσαι εκείνο το βράδυ, που πρώτη φορά κοιμήθηκες αγκαλιά με ένα άλλο σώμα, που πρώτη φορά κοινώνησες κάποια άλλη ανάσα, που ένιωσες για πρώτη φορά πως είναι να είσαι "μαζί"...?
Θυμάσαι εκείνο το βράδυ, που κοιμήθηκες φορώντας τα καινούρια σου παπούτσια, που περίμενες να 'ρθει το πρωί για να βγεις στον δρόμο, και να αρχίσεις να περπατάς, να περπατάς, να περπατάς, απλά για να μην χρειαστεί να τα βγάλεις...?
Θυμάσαι...?
4 .:
όλα
Κ.Κ.Μ.
χαίρομαι.
Μνήμη, η καλύτερη σύντροφος κι ο χειρότερος εχθρός.
η επιστροφη ειναι παντα ακουσια. εκ του ασφαλους μετα οι κρισεις.
φιλος, εχθρος...
στο κατω κατω η ιστορια μας ειναι, η ιστορια του καθενος.
ας την αγκαλιασουμε.
Δημοσίευση σχολίου